Het nieuwe naambordje

 

Naast de deur hangt een nieuw naambordje.

naambordje atelier hansvangemert

 

Wil je weten hoe dat zit? Kijk snel op mijn nieuwe site: http://atelier.hansvangemert.nl

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Nieuwe plannen en meer balans

In december 2014 stopt mijn onderwijsbaan, na een periode van 35 jaar in het basisonderwijs. Het was een mooie tijd, maar het is nu tijd voor nieuwe plannen en nieuwe activiteiten.

Wat ik ga doen? Ik ga me meer bezighouden met balans, tekst en uitleg.

._dromenlandWe zitten soms teveel ‘in ons hoofd’. Onze gedachten malen maar rond en voor problemen hebben we nauwelijks andere oplossingen dan nog meer in ons hoofd rond te malen. Het kan je uitputten, voor andere dingen blijft weinig energie over en je kunt erdoor in verwarring raken. Allerlei energievreters, misschien goed verborgen, slurpen je laatste reserves weg. Je kunt er zelfs lichamelijke klachten aan over houden. Misschien zijn er steunpunten, maar je kunt ze even niet meer vinden.
Ik ga je hiermee helpen. Dat kan op verschillende manieren:

  • Een gesprek kan zeer verhelderend zijn. Samen zetten we de dingen geordend op een rijtje. De onderwerpen kunnen op allerlei terreinen liggen, van werk-gerelateerd tot relationeel, van het huishoudboekje tot opvoedingszaken. Soms is één gesprek voldoende, het kan ook prettig zijn om een kort traject te starten.
  • Veel problemen komen voort uit een teveel ‘in het hoofd’ en te weinig ruimte voor creatieve en emotionele zaken. Creativiteit, bijvoorbeeld schrijven, muziek maken of tekenen en schilderen, kan een heerlijke uitlaatklep voor opgebouwde spanning zijn, waardoor de balans in jezelf weer wordt hersteld. Je gevoel mag weer stromen!
    Let op: binnenkort komt er een workshop, waarbij we gaan tekenen vanuit ons hart, ons gevoel. Houdt de nieuwsbrief in de gaten voor nadere bijzonderheden!
  • Het schrijven van teksten. Artikelen, teksten voor websites, folders e.d.
  • Herstellen van de energiebalans. Door handoplegging help ik je om je energiebalans te herstellen. Het geeft je de rust om je geest te ontspannen, maar helpt ook om je lichaam in staat te stellen om kwaaltjes aan te pakken.

Over de diverse onderwerpen schrijf ik regelmatig in een e-mail nieuwsbrief. Ook activiteiten worden daarin aangekondigd. Ontvang je de nieuwsbrief nog niet? Aan de rechterkant van dit scherm zie je de invulvakjes waarmee je je kunt opgeven.

Misschien ken je mensen voor wie mijn nieuwsbrief, mijn site en mijn activiteiten interessant zijn. Geef het door!

Geplaatst in Groei en balans, Orde in je leven | Een reactie plaatsen

Lichtende kleuren

Vorige week heeft de boekbelevingsmiddag van het boek van El Lenssen plaatsgevonden: ‘Waarnemingen in Het Voorland, gids naar onze ouders en voorouders’. Een prachtig boek en een prachtige middag, waarin El inging op het ontstaan van haar praktijk ‘Het Tempeltje’ en natuurlijk op het ontstaan van het boek. Een middag vol diepe persoonlijke beleving en ervaring. Ik ben erg trots op haar!

 

Waarnemingen in Het Voorland

2-kleinIn het boek gaat ze in op Het Voorland, je ouders, grootouders en de generaties daarvoor. Iedereen heeft in zijn leven in meer of mindere mate te maken met invloeden van anderen, milieu of omstandigheden. Een heel belangrijke factor is de opvoedingssituatie, die kinderen vormt tot volwassenen. Ervaringen van voorouders worden bewust, maar vaak ook onbewust, aan de volgende generaties doorgegeven. Hoe een ouder aan zijn kind het leven voorleeft heeft effect op de manier waarop vervolgens het kind aan zijn nakomelingen het leven zal voorleven.  Dat kunnen heel goede dingen zijn, maar er kunnen ook zaken bij zijn, die uiteindelijk belemmerend kunnen werken.

 

Het boek

In Het Tempeltje, de praktijk van El, zijn al duizenden mensen voor een consult geweest, mensen uit binnen- en buitenland. Het vrijmaken van informatie uit Het Voorland, de informatie van ouders en voorouders, is daar maar een klein onderdeeltje van. In het boek wordt helder uitgelegd hoe El werkt, wat ze ervaart en ziet. Om het duidelijker te maken zijn een aantal praktijkverhalen opgenomen. Verhalen, waarin namen en sommige omstandigheden zijn gewijzigd in verband met de privacy.

 

_voorlandboom2014Kleur

Het boek staat vol met kleurige afbeeldingen, die de tekst een extra dimensie geven. Afbeeldingen van schilderijen die ik de afgelopen jaren heb gemaakt. Het is een mooi full-color boek geworden, waarin mijn schilderijen prachtig uitkomen. En daar ben ik erg blij mee!

 

Nog meer kleur

Tijdens de boekbelevingsmiddag stonden de schilderijen die in het boek voorkomen in de ruimte opgesteld, zodat El in haar verhaal op de juiste momenten naar de juiste afbeelding kon wijzen. En er was ruimte voor méér.  Er werd niet alleen erg enthousiast gereageerd op de belevingsmiddag, het verhaal van El en het boek, maar ook op de vele afbeeldingen met de lichtende kleuren.

 

Belangrijk

Wat belangrijk is in je persoonlijke ontwikkeling: ontdekken wie je bent, waar je vandaan komt en waar je naar toe gaat. Het maakt het maken van keuzes gemakkelijker. Het maakt dat je gezonder, gelukkiger en vitaler door het leven kunt gaan. Het boek kan je daarbij helpen en ik hoop dat ook mijn schilderijen daar voor jou aan kunnen bijdragen. Die schilderijen staan niet alleen in het boek. Kijk ook maar eens op www.hansvangemert.nl

Geplaatst in Groei en balans | 2 Reacties

Fladderen

Als je met wat helder weer naar de lucht kijkt, zie je vogels voorbij fladderen. Nu eens hier, nu eens daar, maar altijd in beweging. Mensen zijn soms net vogels.

XAAB7457

 

Het kan heerlijk zijn, als een vogel zo vrij door het luchtruim te vliegen. Je gewoon laten gaan, de wind rond je hoofd en je lijf te voelen stromen. Nu eens hier, dan eens daar. Je ziet wel waar je heen gaat, waar je terecht komt. Je fladdert van de ene plek naar de andere en laat je leiden door de zon, de wind, de leuke plekken  of het lekkere eten.

Het kan heerlijk zijn als een vogel zo vrij door het luchtruim te fladderen. Geweldig is het, dat gevoel van ruimte, van vrijheid, van ongebonden zijn. Alle kanten kun je op, er zijn geen grenzen, geen beperkingen. En dus fladder je vrolijk verder en waait mee met alle bewegingen van de wind. Nu eens hier, nu eens daar. Vanuit je ooghoeken zie je steeds nieuwe plekken waar je naar toe kunt, nu eens links, dan eens rechts.

Het is heerlijk om als een vogel zo vrij rond te fladderen en je te laten voortbewegen door alle invloeden om je heen. Heerlijk, dat fladderen. Je zou jaloers kunnen worden op de vogels, die van nature het vliegen, het fladderen door de lucht hebben meegekregen.

Je zou bijna vergeten, dat vogels ook hun steunpunten nodig hebben. Een takje, een muurtje of een nestje. Even een plekje om uit te rusten, om nieuwe kracht te vinden voor nieuwe luchtavonturen. Zonder die steunpunten zouden vogels uiteindelijk vermoeid en uitgeput uit de lucht vallen. Zonder rustpunten loopt het met vogels niet goed af.

Vogels hebben meer aandacht en focus dan je zo zou denken. Wat er op een afstand uitziet als doelloos heen en weer fladderen, is in feite een constante speurtocht naar veiligheid en voedsel. Al dat gefladder blijkt meer focus te zijn dan je zo zou denken. Vogels fladderen lang niet altijd doelloos, maar zijn gefocust op zichzelf, hun veiligheid, hun voedsel en hun overleving. Daar kunnen we heel wat van leren.

Fladderen is heerlijk, maar we moeten zo nu en dan wel de stevigheid in ons bestaan voelen. Stevigheid en focus. Weten wat je wél of wat je niet wilt. Niet altijd door alle winden meegevoerd worden, maar zelf richting kiezen.  En zo nu en dan een warm en veilig nestje zoeken.

En een beetje fladderen en de lucht rond je hoofd voelen, dat blijft natuurlijk heerlijk.

Geplaatst in Groei en balans | Een reactie plaatsen

Picknicksetje

Langs het fietspad ligt een grasveldje. Het veldje ligt op een miniheuveltje, een kleine plooi in het landschap van misschien een metertje hoog. Midden op die plek ontwaar ik een eenzame dennenboom. Vlak ernaast is een plek waar het gras het witte zand nog niet heeft weten te verdringen. Het is een mooie, natuurlijke zandbak, helemaal geschikt voor allerhande kinderspel. Het is een ideale plek voor een bankje met bijpassende picknicktafel en die staan er dan ook.

picknicksetje

Ik loop het licht geheuvelde veldje op en parkeer mijn fiets tegen het tafeltje. Pas als ik ga zitten valt me de hoogte van bank en tafel op.
Het past niet. De bank is een tikkie aan de lage kant. De tafel daarentegen een stuk te hoog. Het voelt alsof je als klein kind aan een grote tafel zit. Zo’n gedachte brengt me meteen bij een gezin met heel jonge kinderen. Voor mijn geestesoog ontrolt zich een tafereeltje waarbij ik de kinderen aan dit setje zie zitten. Kinnetjes net boven de tafel uit. Eventuele bekers en boterhammen nagenoeg onbereikbaar. In gedachten zie ik de onvermijdelijke ravage van omgevallen bekers, jengelende kinderen en onthutste ouders.

Wie dit picknicksetje heeft aangelegd heeft vast geen kinderen óf heeft hier zijn frustratie willen botvieren.

Om me heen is het stil, een enkele passerende fietser daargelaten. Het is een prima tijd om met een aangenaam temperatuurtje wat te schrijven. Als die tafel maar niet zo hoog was. Zo wordt het niks.

Als ik opsta verandert het uitzicht en valt mijn oog op het bankje aan de andere kant van het tafeltje. Een veel ouder bankje, maar wat hoger, zodat het keurig past bij het tafeltje. Dat scheelt. Dat scheelt zelfs een heel stuk. Dáár is het schrijven, eten of anderszins verpozen een heel stuk gemakkelijker.

Kortom, soms heb je net even een ander standpunt nodig met, letterlijk, andere in- en uitzichten. Zoiets schept altijd mogelijkheden.

Geplaatst in Groei en balans | Een reactie plaatsen

Het gras

Het gras in mijn tuin is groen. Er is geen twijfel aan. Goed, het is bepaald geen modelveldje, want als je goed kijkt zie je heel wat groen dat geen gras is tussen de sprietjes staan. Mosjes, klavertjes, bloemetjes. Er staat eigenlijk van alles. Toch, het meeste is gras, én het is groen. En, zo hoort het ook.

Ik mag zelfs van geluk spreken, ik heb een bijzonder gras. Mijn gras beperkt zich niet tot het aangewezen veldje. Mijn grasje houdt niet van opgelegde kaders. Mijn gras ontplooit zich, zoekt de ruimte, zoekt mogelijkheden om iets van de wereld te zien. En met groot succes, mag ik wel zeggen.

Tussen de steentjes van het pad zijn talloze plukjes groen verschenen. Dikke plukjes en dunne plukjes. Gras, maar ook de overige dissidenten uit mijn gazon zijn begonnen aan een opmars, aan het ontdekken van de wereld. Er gaat een duidelijk uitdaging van uit. Zo van: hier staan we, nou, wie doet me wat?

Het_gras

Ook in de perken langs het oorspronkelijke veldje zijn allerlei tekenen van uitbraak, van expansie van mijn grasje zichtbaar.

Ik zit ernaar te kijken en ik voel me fantastisch. Het is geweldig! Hier zit ik, als de gelukkige eigenaar van een grasje met durf, met toekomst, een grasje met groei.

 

Geplaatst in Groei en balans | 4 Reacties

Kabouters

Het bos is vol met bomen, struiken en groen. Zonlicht speelt tussen de takken een schaduwspelletje. Het is hier stil. Het verkeerslawaai is ver naar de achtergrond, zodat vogels en soms ook insecten zich kunnen laten horen.

Het bos zit vol met spanning, geheimzinnigheid en raadsels. Levende sprookjes verschuilen zich overal achter stammen, tussen blaadjes, in een greppel en achter een of ander heuveltje. Zijn we hier alleen, of worden we door goedmoedige en waakzame oogjes in de gaten gehouden? Wie weet bieden paddenstoelen of dikke eikenbomen toegangswegen tot de ongeziene werelden vol elfjes en kaboutertjes. Wie zal het zeggen.

Toen onze kinderen nog klein waren, gingen we vaak wandelen in het bos. Tijdens deze wandelingen waren we altijd bedacht op een onverwachte ontmoeting. Met een kabouter, wel te verstaan. Ze konden overal verstopt zitten, door ons verrast in hun bezigheden. Het was daarom zaak om heel stil te lopen en niet hardop te roepen of praten. We mochten de kabouters niet laten schrikken met ons gestamp en gepraat.

We waren vast niet stil genoeg. Hoewel de een na de ander regelmatig een verdwijnend puntmutsje zag, was na een nadere inspectie niets of niemand meer te vinden. Jammer.

Er waren bomen, waar tussen de wortels holtes zichtbaar waren. Misschien een toegangspoort, een deur? We klopten aan, eerst voorzichtig, later wat harder, riepen ‘Hallo!’ of ‘Lieve kabouters!’, maar de kabouters lieten zich wijselijk niet zien. Er gingen geen poortjes of luikjes open, het bleef stil.

Toch bleef het sprookje levend, klaar om bij iedere nieuwe boswandeling, waar we grote en dikke bomen zagen, opnieuw geleefd te worden. Het was heerlijk om die momenten van gespannen afwachting, nieuwsgierigheid te ervaren, die momenten te beleven en te herbeleven. De gespannen gezichtjes, vol aandacht voor het natuurlijke en het bovennatuurlijke. Momenten om te koesteren en nooit te vergeten.

Het is jaren later. Op onze wandelingen wordt niet meer gespeurd naar elfjes of kabouters. Onze gesprekken gaan nu over heel andere thema’s. Maar als ik weer eens alleen door het bos loop of fiets, dan kijk ik bij de dikke bomen toch nog even goed om me heen, en speur langs de bodem, langs de dikke boomwortels.

Je kunt immers nooit weten.

Geplaatst in Groei en balans | Een reactie plaatsen

Dat mag er gekleurd op

Het leven is méér dan zwart-wit

Ik zat laatst te bladeren in een meubelboek. Een dik boek, vol met allerlei stoelen, tafels, kasten, bedden. Je kent dat wel. De ene nauwkeurig ingerichte kamer na de andere staart je door de glossy pagina’s aan. Kamers, zo zorgvuldig ingericht, dat je je moeilijk kunt voorstellen dat er ook mensen in komen.
Wat me opvalt aan veel van de uitstallingen in het boek,  is de strakke belijning en het sombere kleurgebruik. Veel zwart of donkerblauw,  grijs of wit. Doorzichtig glas. Grote, grove vormen.

In de voorbeeldkamers in het boek zijn de muren leeg, gevuld met kasten, of gesierd met strakke vormen en gedekte kleuren. Soms zijn de muren wit, soms in een op de donkere meubels aangepaste tint. En heel vaak al even donker.

Ik vraag me dan af in hoeverre dit meubelboek de echte wereld benadert.
Zijn wij dit? Zijn we echt zo zwart-wit aan het worden? Zo somber, kleurloos, monotoon? Als ik de media beluister en bekijk, dat zou het best kunnen. Heel veel zwart-wit. Heel veel erg versimpeld. Hard tegen hard.

Misschien moeten we weer wat losser worden. Meer genuanceerd, meer variatie en verrassing.
Minder hangen op de bank, minder mopperen en zeuren. Minder in patronen leven en denken. Minder in vaste gewoontes, minder vaste procedures. Beter luisteren naar elkaar, elkaar meer in de eigen waarde laten. Meer nadenken over de kern van dingen. Waar het eigenlijk om gaat.

En tijd om weer wat meer kleur in ons leven te brengen. Leuke dingen doen, mensen ontmoeten, samen dingen beleven, genieten. Onverwachte, spannende activiteiten opzoeken. En ook: Kleur in huis brengen. Als je houdt van donkere meubels, breng dan op z’n minst kleur op de vloer, je lijf, of kleur aan de muren.

Meer kleur in je leven maakt je vrolijker, levendiger, luchtiger. En is dat niet precies waar we allemaal behoefte aan hebben?

Geplaatst in Groei en balans | Een reactie plaatsen

Een gelukkig leven

Als je denkt, dat het leven een aaneenschakeling is van goed geplande gebeurtenissen, dan denk nóg maar eens. Het leven zit vol verrassingen, waarom zou je daar geen gebruik van maken en ervan genieten?

Het leven stelt je voor verrassingen en dus ook voor keuzes.

Een belangrijke keuze verplicht je, waar of niet?

Niet altijd.

Je hebt er goed over nagedacht en bent tot een weloverwogen besluit gekomen. Je keuze is gemaakt.

Je hebt besloten aan een bepaalde taak, karwei of spel mee te gaan doen.
Vol goede moed ga je je besluit uitvoeren. Je bent in de taak gestapt. Maar toch, later bekruipen je twijfels. Wat je eerst zo leuk scheen, krijgt allerlei schaduwrandjes. Er blijken taken aan je keuze vast te zitten, waar je niet op had gerekend. Dingen, die je liever niet zou doen. Dingen, die de prettige kanten overschaduwen. De prettige vooruitzichten verdwijnen, veel lolligs is er achteraf bekeken toch niet aan. Het is allemaal gewoon niet leuk, niet prettig meer. Maar je hebt nu eenmaal gekozen, dus je moet ermee doorgaan. Toch? Nou, niet dus.

Je moet je bedenken, dat je altijd een nieuwe keuze kunt maken. Bedenk: als de nieuwe taak, niet bij jou past, pas jij ook niet bij dit nieuwe karwei. De taak en jij, beide verdienen jullie beter. Het is dus in niemands belang dat jij en deze klus aan elkaar vast blijven zitten. Had je het weloverwogen besluit genomen om ergens aan te beginnen, dan kun je ook het weloverwogen besluit nemen er weer mee te stoppen en iets anders op te pakken. Goed beschouwd is dit dan een win-win-situatie.

Energie

Het is belangrijk dingen te doen, waar je je goed bij voelt, waar je energie van krijgt. Energievreters zet je buiten de deur, die trekken je leeg en laten je uitgeblust achter. Je verdient veel beter!

En dat is wat je graag toewens. Niet alleen voor 2014, maar altijd.
Ik wens je fijne kerstdagen en een heel gelukkig en energierijk leven.

Geplaatst in Groei en balans | Een reactie plaatsen

En wat écht heel belangrijk is

Ik heb een hele simpele vraag voor je.

Vraag eens aan mensen wat ze écht héél belangrijk vinden. Grote kans dat je een lijstje krijgt zoals dit:
•         Mijn partner
•         Mijn kinderen
•         Mijn ouders
•         Mijn vrienden
•         Mijn werk
•         Mijn gezondheid
En jawel, dat is allemaal heel belangrijk, geen twijfel over mogelijk.

De volgende vraag is: waaróm is dat allemaal zo belangrijk?  Nu krijg je antwoorden zoals:
•         Ik houd van mijn partner, mijn kinderen, mijn familie en vrienden.
•         Ik doe mijn werk graag en het brengt brood op de plank.
•         Ik heb met mijn werk een missie, een roeping.
•         Als ik gezond ben, voel ik me prettiger.
Geen speld tussen te krijgen. Het zijn allemaal redenen die er toe doen.

In ons leven draait het om de mensen die ons omringen, waar we van houden. Het draait ook om werk, dat ons financieel de gewenste mogelijkheden biedt of een platform tot verbeteringen.

Toch is er nog een vraag. Vreemd genoeg wordt deze nogal eens vergeten:
En wat vind je echt héél leuk om te doen?

Hoe is het mogelijk, dat het lijkt dat het antwoord op deze laatste vraag maar zelden bij de eerste vraag opduikt. Wordt het soms niet zo heel belangrijk gevonden? Of denken we dat we daar geen tijd voor hebben?

Doen wat je echt heel leuk vind, het leven van je passie, dat is toch één van de belangrijkste dingen die het leven de moeite waard maken. Maar helaas zijn we met onze aandacht vaak meer bij de dingen die we moeten doen, zodat we de dingen die we graag zouden willen doen vergeten. Hoe is dat nu mogelijk?

Druk, druk
Er zijn zoveel dingen, waarvan je denkt dat je ze moet. We hebben het er erg druk mee. Vaak staat de agenda volgepland met dingen die moeten. Leuk? Nee, maar het moet nu eenmaal. Het lijkt wel alsof we ons hebben neergelegd bij al dat moeten, die overvolle moet-agenda’s. Logisch toch, dat we er erg moe, soms moedeloos, van worden? Druk, druk, druk!

Energie
Het zijn juist de leuke dingen waar je energie van krijgt, die je interne batterij weer vol spanning en potentieel zetten. Je krijgt er letterlijk meer energie van. Zorg dat je de dingen doet, die je leuk vind. Neem daar tijd voor. Er zijn zoveel leuke dingen, die op je verlanglijstje staan. Het wordt tijd ze te gaan doen! Je zult zien, dat de extra energie, die je ervan krijgt je helpt om alle dingen te doen die moeten. Sta je met meer energie, met meer plezier in het leven, dan worden ook de vervelende klussen lichter.

Kom je er niet aan toe? Dan wordt het hoog tijd actie te ondernemen!

Geplaatst in Groei en balans | Een reactie plaatsen